Ο φασισμός της κλειστής σχολής

Αναρτώ την άποψη της Ηλέκτρας, μιας μαθήτριάς μου σε ένα σχολείο της Ανατολικής Αττικής. Την πήρα από το μπλογκ της (http://ilectras.blogspot.com/). Είναι μια πολιτικοποιημένη και ανήσυχη νέα που δεν πρόλαβε ακόμη να αλλοτριώσει τη ματιά της. Η άποψή μου για το νέο νόμο δεν είναι ούτε πως πρόκειται για καταστροφή ούτε για πανάκεια. Ας αφήσουμε όμως την Ηλέκτρα να εκφραστεί. Οι κόκκινες επισημάνσεις στο κείμενό της είναι δικές μου.

Ποιος είναι ο πιο φιλελεύθερος θεσμός στο κράτος μας; ποιος είναι ο χώρος που αντιπροσωπεύει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, την μάθηση και την δημοκρατία περισσότερο απ όλους τους άλλους χώρους; που οι άνθρωποι του είναι ό,τι καλύτερο και ελπιδοφόρο έχει αυτή η χωρα να προσφέρει; Οποτεδήποτε πριν την εισαγωγή μου θα έλεγα με πάθος, το πανεπιστήμιο...Σημερα θα έλεγα με απογοήτευση δεν ξέρω...δεν ξέρω αν υπάρχει δημοκρατικός χώρος. Γιατί όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν το υπόβαθρο να σεβαστούν την δημοκρατία. Γιατί δεν σκέφτονται δημοκρατικά.
Περίτρανο παράδειγμα οι φοιτητικές συνελεύσεις, για τις οποίες δεν ξέρω από που να αρχίσω. Ό,τι και να πει κανείς δεν είναι αρκετό.
Απουσία καταστατικού

Ψήφος άνευ εξακρίβωσης της φοιτητικής ιδιότητας μέσα στο τμήμα
φανερή ψηφοφορία με χεράκια για να εκτιθέμεθα
τουλάχιστον για τα τυπικά αυτά φτάνουν

Πάμε στα άτυπα τώρα. Τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν γίνει μαγαζάκι των παρατάξεων εδώ και πολλά χρόνια. Οι παρατάξεις κλείναν κι ανοίγαν τις σχολές κατά βούληση, τις αφισοκολλάγανε μέχρι το ταβάνι κυριολεκτικά, τις κάνανε σκυλάδικο μέρα μεσημέρι, μοιράζανε σημειώσεις, διαρρέανε θέματα, συν τα άπειρα αλισβερίσια μεταξύ παρατάξεων και διδακτικού προσωπικού που εξηγούν και πως κάποιος μεταξύ καθημερινών κομματικών λογυδρίων, στρατολόγησης των πρωτοετών, αφισσοκόλλησης και πρώτο τραπέζι πίστα στον Γονίδη καταφέρνει να τελειώνει την σχολή του στην ώρα του για να προλάβει και την πολιτική καριέρα που τον περιμένει.

Και αφήνοντας αυτό στην άκρη φτάνουμε στις παρατάξεις και την σχέση πάθους που τις συνδέει. Τι μπορεί να κάνει δύο φοιτητές να περάσουν έναν τρίτο σηκωτό μέσα από μια τζαμαρία; Μα σαφώς η κομματική ιδεολογία. Τι μπορεί να κάνει την μία παράταξη να κυνηγά τον πρόεδρο της άλλης στους δρόμους της Αθήνας για να τον πετάξει στο τέλος μέσα σ ένα συντριβάνι; Προφανώς ο ιδεαλισμός και η ελπίδα αυτών των παιδιών για ένα καλύτερο αύριο. Αμ το καλύτερο αύριο θα ρθει χωρίς μυαλά σας τα δικά σας.

Τι μπορεί λοιπόν να κάνει ένα κνίτη κι έναν του συνασπισμού που ποτέ δεν έχουν συμφωνήσει ενδοπανεπιστημιακά τουλάχιστον ούτε στο ότι παίζουνε κι οι δύο την ίδια κασέτα, να συμφωνήσει μ' έναν πασπίτη και ό,τι άλλα κομματικά φρούτα έχει αυτό το ξεζουμισμένο δέντρο που λέγεται τριτοβάθμια εκπαίδευση και να φτάσουν να προτείνουν όλοι μαζί, τι όμως;φυσικά κατάληψη της σχολής, ενάντια στην μη κατάληψη που προτείνουν οι ανεξάρτητοι φοιτητές που είδαν και απόειδαν τόσα χρόνια με όλα αυτά τα τραγικά.

Ποιο το κοινό συμφέρον; μα φυσικά ότι κλείνουν το μαγαζάκι τους. Και τι θα κάνουν όλοι αυτοί χωρίς το μαγαζάκι τους; χωρίς το κέρας της αφθονίας που καταχρώνταν τόσα χρόνια με την πλήρη άδεια και επίγνωση όλων. Όλων όμως. Και κυρίως των αρχιμαγαζιών των οποίων ήταν παραρτήματα.

Θίχτηκε το μαγαζάκι λοιπόν, δεν έχουν διοικητική θέση οι παρατάξεις πλέον, πως θα έχουμε τους καθηγητές στο χέρι άμα δεν υφίσταται συναλλαγή; ενιαίο ψηφοδέλτιο κι ένας φοιτητής ως αντιπρόσωπος; και το κόμμα,η ιδέα η ομάδα; δεν σχολιάζω καν. Πρόκειται για ομαδική βλακεία και ομαδική αποστήθιση και αναπαραγωγή μελοδραματισμών και κινδυνολογιών μέσα μιας κοινής και επαναλαμβανόμενης κασέτας. Αυτή είναι η ιδεολογία σας.

Οι καθηγητές τώρα. Άλλα φρούτα από κει. 'Εμείς διαφωνούμε και καταδικάζουμε το νομοσχέδιο, αλλά αφήνουμε τους φοιτητές να κάνουν τον αγώνα τους που θίγονται περισσότερο'. Ελεύθερη απόδοση σε γλώσσα μη πανεπιστημιακής καταξίωσης: 'κλείστε εσείς την σχολή σαν καλά προβατάκια να πληρωνόμαστε εμείς , να γίνει και η δουλειά μας και θα τα βρούμε μετά.' Και τα προβατάκια σαν υπάκουα ζωα τρέχουν.Άλλωστε υφίστανται και κοινά συμφέροντα, γιατί να μην τρέξουν.

Λόγο για το νόμο ως νόμο δεν έχω κάνει. Και θα κάνω τώρα, γυρίζοντας πάλι πίσω σε μια όμορφη και πνιγμένη στο τσιγάρο 5ωρη συνέλευση που για μένα ήταν το μεγαλύτερο σχολείο της ζωής μου μέχρι τώρα για ό,τι αφορά τις παρατάξεις.

30/8 του σωτήριου έτους 2011. Με μιάμιση ώρα καθυστέρηση, ο συνασπισμός παίρνει τον λόγο. Μα πως τα λέει έτσι το παιδι; μωρέ, μα κάτι μου θυμίζει. Αχ ναι, την πρώτη συνέλευση του περσινού ακαδημαικού έτους. Και καλά έστω, πες σ ένα χρόνο δεν τα θυμάμαι καλά. Μα το νόμο που τον διάβασα χτες βράδυ ,καλά θα τον θυμάμαι, τι είναι αυτά που μου λες;

Κι εκεί αρχίζει το μεγάλο πάρτυ. Στην πρώτη φωνή που διαβάζει άρθρα του νόμου και διαψεύδει τις αερολογίες αρχίζουν οι προσωπικές επιθέσεις, οι φωνές. Αυτή είναι η αριστερά σας. Η αριστερά της ισότητας και του μοιράζομαι τον ένα μου χιτώνα με όλον τον κόσμο. Αυτή είναι, που κι άμα δεν συμφωνεί, σου λέει και εσύ δεν μπορείς να μιλάς, βγάζεις τόσα. Αυτή που κλείνει την σχολή για το καλό σου γιατί εσύ δεν ξέρεις, κι αν είσαι από επαρχία και πληρώνεις το νοίκι και το νερό και το ρεύμα κάθε έξτρα μηνα που μένεις εδώ κι οι γονείς σου υποφέρουν, εσύ δεν ξέρεις. Αυτοί ξέρουν, αυτοί θα ρίξουν την κυβέρνηση και μετά τα προβληματά σου θα λυθούν. Εσύ που έχεις γίνει δεκτός σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα και περιμένεις το ένα μάθημα που χρωστάς για να φύγεις και οι εξετάσεις δεν διεξάγονται, δεν ξέρεις. Αυτοί ξέρουν, που να βγεις ρε άχρηστε έξω ,τι να το κάνεις το πτυχίο όπως είναι τα πράγματα, κάτσε μέσα να φτιάχνουμε πανό. Ο κόσμος χάνεται ρε βλάκα που θες και πτυχίο. Για 25η φορά φέτος ο κόσμος χάνεται.

Και όπου αριστερά βάλτε πολιτική παραταξη της επιλογής τους. Ίδιοι είναι. Ξέρουν το καλό σου το ίδιο καλά.Και θα στο επιβάλουν γιατί εσυ δεν ξέρεις.

Ο νόμος λοιπόν. Ο νόμος κατά βάση εξαφανίζει την δυναμη των παρατάξεων και εισάγει αξιολόγηση στους καθηγητές.Αυτά είναι τα βασικά. Οι υπόλοιποι φοιτητές δεν έχουν κάποιο λόγο να κλείσουν την σχολή, απ ό,τι φαίνεται όμως, βρήκαν πολλούς λόγους να τις ανοίξουν. Κι αν βγει κάτι καλό απ όλη αυτή την υπόθεση, οι φοιτητές συνασπίστηκαν για το δικαίωμά τους στην μόρφωση, πέρα από κομματικά συμφέροντα. Κι οι παρατάξεις ανοίξανε πόλεμο σ' ένα ακόμα μέτωπο. Και μακάρι να τα χάσουν και τα δυο.

Δεν θα σας πω για τον νόμο, ας τον διαβάσει ο κάθε εκφέρων άποψη κι ας αποφασίσει. Επίσης υπάρχει ανεβασμένη στο you tube συνέντευξη της υπουργού στο MAD και την εκπομπή your voice. Κι είναι προς τιμήν της. Το ότι αποφασίζει να μιλήσει πέρα από το μεγάλο πορνείο των τηλεοπτικών παραθύρων. Και ότι απαντάει χωρίς τους γνωστούς κομματικούς ελιγμούς που χαρακτηρίζουν τις ερωταπαντήσεις υποψήφιων και εκλεγμένων. Και για να μην διαβάσω για άλλη μια φορά σχόλια που δηλώνουν με βεβαιότητα σε ποιο χώρο ανήκω, διαβάστε το νόμο πριν ακούσετε, και για να κρίνετε σωστά, αυτό λέω μόνο.Και τα συμπεράσματα ανήκουν στον καθένα μας.

Το συμπέρασμα το δικό μου λοιπόν, είναι ότι ο νόμος ως έχει δεν βλάπτει τον φοιτητή που αποκλειστικός στόχος του είναι οι σπουδές. Το θέμα που προκύπτει είναι πως θα εφαρμοστούν όλα αυτά, μήπως στην εφαρμογή αρχίσουμε να θιγόμαστε απ όλες τις μεριές και χαθούν καίριες πτυχές της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Κι αν ο νόμος αυτός είναι προεόρτιο καταστροφικών μέτρων για όλους τους μη γόνους.

Αυτό όμως είναι κάτι που θα φανεί μόνο στην πορεία. Με ανοιχτές σχολές, και εφαρμογή του, θα δουμε και πού θα μας πάει αυτή η ιστορία. Με εικασίες δεν κάνουμε χωριό.

Κι αν όλοι αυτοί οι φοιτητοπατέρες δικαιωθούν για όσα λένε εδώ και τόοοοσα χρόνια, (βλέπε προφήτες για καταστροφή του κόσμου κάθε πρώτη του μηνός) , ζωγραφίζω κι εγώ πανό και τα κάνω και διπλής όψεως.

Μέχρι τότε κάνε εσύ τον αγώνα σου για μια θέση στην πολιτική, να κάνω εγώ τον αγώνα μου για το πτυχίο της σχολής που τόσο μόχθησα για να μπω μέσα, και μη μ'ενοχλείς. Γιατί ο δικός μου αγώνας σε αντίθεση με τον δικό σου δεν αναιρεί τον άλλον.

Κι αν το υπουργείο έχει όντως έστω και λίγες καλές προθέσεις από τον νόμο αυτό για τους απλούς φοιτητές όπως δειχνει, έχει να το αποδείξει κι όλας. Προφυλάσσοντας τους αγώνες των φοιτητών για ανοιχτές σχολές, τουλάχιστον απαιτώντας δημοκρατικές διαδικασίες κατά την απόφαση, ελέγχοντας τους ίδιους του τους υπαλλήλους, και τέλος κάθε κόμμα που ψήφισε τουλάχιστον να μαζέψει την νεολαία του,αλλά τι λέω τώρα κι εγώ τώρα. Όταν πρόκειται για τέτοια θέματα, η παράταξη έχει την χάρη και το κόμμα το όνομα.

ilectras.blogspot.com