Μελετώντας τον τύπο

για την καλλιέργεια μας

Συζητώντας με μαθητές μου, νυν και τέως, διακρίνω σχεδόν πάντα μιαν έντονη υστέρηση σε καλλιέργεια και πληροφόρηση. ΟΙ λόγοι είναι προφανείς. Εκτός των πολλών ωρών εργασίας η αδυναμία τους αυτή πηγάζει από την τηλεμανία και κατ’ επέκταση από την αποχή από το γραπτό τύπο. Ο σημερινός μαθητής δε διαβάζει εφημερίδες, δε διαβάζει περιοδικά. Σαφώς δεν είναι περιοδικά γενικής καλλιέργειας τα δωρεάν διανεμόμενα ούτε εφημερίδες οι αντίστοιχες του λεγόμενου φρι-πρες. Χωρίς να κατηγορώ το είδος αυτό του τύπου, πιστεύω πως η καλλιέργεια ενός νέου πρέπει να θεμελιωθεί στην καθημερινή μελέτη του γραπτού τύπου. Εννοώ τις σοβαρές εφημερίδες του πολιτικού τύπου.
Ας δούμε πώς μπορούμε να διαβάζουμε το γραπτό τύπο και να καλλιεργούμαστε αποφεύγοντας και την οικονομική αιμορραγία.
Κατ’ αρχάς ας θυμίσω ότι δε διαβάζουμε εφημερίδες ή περιοδικά μόνο μιας πολιτικής παράταξης ούτε μόνο μια εφημερίδα.
Πώς μπορούμε να πετύχουμε το στόχο μας;
Κατ’ αρχάς αγοράζουμε μία εφημερίδα κάθε μέρα προκειμένου να γνωρίσουμε όλο τον τύπο, ώστε να καταλήξουμε ποιες εφημερίδες θα αποτελέσουν το corpus από το οποίο θα επιλέγω τι θα διαβάζω. Η δική μου πρόταση θα περιλάμβανε:
α) Σε καθημερινή βάση ΤΑ ΝΕΑ, την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΤΟ ΒΗΜΑ, την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, το ΕΘΝΟΣ.
β) Την Παρασκευή οπωσδήποτε την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
γ) Το Σάββατο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, την ΑΥΓΗ, το ΕΘΝΟΣ και οπωσδήποτε την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και ΤΑ ΝΕΑ.
δ) Την Κυριακή την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, την ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, το ΕΘΝΟΣ, την ΑΥΓΗ.
Από τις εφημερίδες αυτές εντοπίζουμε ποιοι δημοσιογράφοι ή δοκιμιογράφοι αξίζουν την προσοχή μας και κόβουμε τα άρθρα τους για το αρχείο μας.
Αποφασίζουμε ποιες ώρες και μέρες θα διαβάζουμε τα αποκόμματα του τύπου.
Όσα από αυτά αξίζουν τα κολλάμε σε φύλλα ενός ντοσιέ και στο περιθώριο γράφουμε την ερμηνεία λέξεων ή φράσεων με τη βοήθεια του λεξικού.
Αν υπάρχουν σημεία που δεν καταλαβαίνουμε, ρωτάμε το δάσκαλό μας ή το Θερσίτη με ηλεκτρονικό μήνυμα που στέλνουμε στο anmih1@otenet.gr.
Αφού καταλήξουμε ποιους αξίζει να παρακολουθούμε, μπαίνουμε στο διαδίκτυο, βρίσκουμε μέσω google την εφημερίδα τους και κατεβάζουμε το άρθρο εξοικονομώντας χρήματα και χρόνο. Και με τα ηλεκτρονικά άρθρα κάνουμε την ίδια δουλειά που κάνουμε και με τα αποκόμματα.
Με τη διαδικασία αυτήν, που δεν τη διακόπτουμε πριν από το φυσικό μας τέλος, μπορούμε να ισχυριστούμε πως κάποτε θα γίνουμε ενημερωμένοι πολίτες που δε θα άγονται και δε θα φέρονται από κάθε τηλεοπτικό δημοσιογραφίσκο.
Πάντοτε όμως πρέπει να αγοράζουμε μία εφημερίδα τακτικά. Όχι αυτήν που έχει τα «καλά» σιντί αλλά εκείνη που αξίζει το διάβασμά μας.