Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Για την τελετή αποφοίτησης

Στα παιδιά του 5ου Λυκείου
Απόψε που ολοκληρώνετε τη μαθητική σας διαδρομή και ίσως μπορείτε να εικάσετε ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσει η ζωή σας τα επόμενα χρόνια, επιτρέψτε μου να σας δώσω δυο συμβουλές ως δάσκαλος που εργάστηκε στο ίδιο σχολειό με εσάς και ως δάσκαλος που σας αγάπησε.
Μην αφήσετε κανέναν να απλώσει τα μικροπρεπή χέρια του πάνω στα όνειρά σας. Είναι πολλοί εκείνοι που επιδιώκουν να σας αφαιρέσουν τα όνειρά σας, να ακρωτηριάσουν τα οράματά σας. Και το επιδιώκουν, γιατί σας φοβούνται. Φοβούνται ότι εσείς δεν πρόκειται να συμβιβαστείτε όπως εκείνοι. Φοβούνται ότι εσείς μπορείτε να γίνετε καλύτεροι από αυτούς. Φοβούνται ότι θα γίνετε αγωνιστές, ανιδιοτελείς, δημοκρατικοί, προοδευτικοί.
Η ευχή που σας δίνω είναι αυτή:
Κάντε τους εφιάλτες τους πραγματικότητα.
Κάντε τους να σας βλέπουν στον ύπνο τους σαν απειλή.

7 σχόλια:

gyristroula2 είπε...

Εύχομαι στους μαθητές σου, θερσίτη μου, να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους και τους στόχους τους και εσύ να τους καμαρώνεις πάντα.

Λορελάη είπε...

Δάσκαλε, καλή ξεκούραση σ' εσένα και στα παιδιά σου!
Είθε να πιάσουν τόπο οι κόποι σας!
την καλημέρα και την αγάπη μου :)

Ο Αλχημιστης είπε...

Θερσιτη πολυ εμπνευσμενες οι ευχες σου στα παιδια. Νομιζουν ειναι ο,τι καλυτερο θα μπορουσες να τους εμφυσησεις περα απο τις γνωσεις σου! Ευχομαι καλη δυναμη και καλο αγωνα στην συνεχεια!!

Θερσίτης είπε...

Ευχαριστώ τους φίλους για τα ζεστά λόγια τους.

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Ας ελπίσουμε ότι τα παιδιά έχουν βρει, στη διαδρομή τους στην εκπαίδευση, τα στοιχεία αυτά που τους είναι απαραίτητα ώστε να βάλουν σε εφαρμογή τις ευχές σου, Θερσίτη.

Θερσίτης είπε...

Διονύση, εγώ τα παιδιά μου δεν τα αφήνω ήσυχα. Θα τα συνοδεύω μέχρι να πάρουν ένα δρόμο που τους αξίζει. Να σου πω μια στενοχώρια πρόσφατη. Πέρυσι ένα παιδί από το αγαπημένο μου σχολείο μού ζήτησε να το βοηθήσω κατ' οίκον. Εγώ είχα φύγει από αυτό το σχολείο. Αρνήθηκα τη βοήθεια επί πληρωμή και προσφέρθηκα να βοηθώ αμισθί δηλώνοντας πως από τα παιδιά του σχολείου μου δεν πρόκειται ποτέ να πάρω χρήματα. Ακολούθησαν μιαν άλλη οδό. Χωρίς δυστυχώς αποτέλεσμα. Δεν είχα επιμείνει. Άρα ευθύνομαι. Υποσχέθηκα μετά από αυτό να μην αφήσω κανένα παιδί μόνο του.

Eva Neocleous είπε...

Τυχεροί οι μαθητές σου που έχουν ένα πραγματικό δάσκαλο!
Θα σκέφτομαι τις ευχές που απευθύνεις στους μαθητές σου,καθώς θα βλέπω τα δικά μου παιδιά την ερχόμενη Δευτέρα, να είναι έτοιμα ν΄ανοίξουν και τα δικά τους φτερά.