Όταν μπαίνεις σε ένα διάλογο, ασφαλώς έχεις τις ιδέες σου, τις απόψεις σου μαζί και με τις απορίες σου πιθανόν. Δυστυχώς όμως για σένα και ευτυχώς για τη δημοκρατία, το ίδιο συμβαίνει και με το συνομιλητή σου.
Όταν διαλέγεσαι, προβάλλεις τις απόψεις σου και τις αποδεικνύεις με ό,τι επιχειρήματα κατέχεις. Ακολούθως τείνεις ευήκοον ους στα επιχειρήματα του συνομιλητή σου με διάθεση να κατανοήσεις και να ελέγξεις την ευστάθεια των θέσεών του. Κι αν αντιληφθείς ότι πιθανόν έχει θέσεις αποδεδειγμένες, ανακρούεις πρύμναν και υιοθετείς ως θέση σου τη θέση του εγκαταλείποντας την παλιότερη θέση-άποψη.
Γιατί στο διάλογο δεν μπαίνουμε, για να σώσουμε τις ιδέες μας, αλλά για να σώσουμε την αλήθεια και για να συμβάλουμε στην προκοπή του τόπου μας.
Αλλέως πως, επιβεβαιώνουμε το βιβλικόν «Ου με πείσεις καν με πείσης»
Πριν από 13 ώρες
8 σχόλια:
Έχει και μια άλλη παράμετρο ο διάλογος, θερσίτη μου. Το ενδεχόμενο να μην υπάρχει η απόλυτη αλήθεια σε καμία θέση, αλλά να βρίσκεται κάπου ανάμεσά τους, οπότε, για να τη συναντήσουν, θέλει βήματα κι από τις δύο πλευρές.
Kι εγώ για την αλήθεια ήθελα να πω. Προσωπικά, ασπάζομαι την ύπαρξης της απόλυτης αλήθειας. Φυσικά υπάρχουν πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες από τις οποίες μπορεί κανείς να εξετάσει ένα γεγονός.
Τι γίνεται όμως όταν ο συνομιλητής σου δεν πιστεύει στην ύπαρξη απόλυτης αλήθειας?
Ξανασυμφωνώ με την Γυριστρούλα.
Έχω την αίσθηση ότι σ' αυτή τη κουβέντα δεν καταλαβαινόμαστε, παρ' όλο που ξεκινάμε από τις ίδιες αφετηρίες και ονειρευόμαστε τα ίδια πράγματα.
ΊΣως πρέπει να ξαναρίξεις μια πιο προσεκτική ματιά στις αρχικές τοποθετήσεις μας, γιατί επί της ουσίας δεν νομίζω ότι διαφωνούμε.
Και κάτι ακόμη. Τα παιδιά δεν έχουν πάντα δίκιο, γιατί πολύ απλά είναι παιδιά. Κι εγώ στα 17 μου έλεγα ότι πρέπει να καταργηθούν τα αρχαία, αλλά μετά κατάλαβα ότι αυτό που τότε μου φαινόταν άχρηστο, δεν ήταν εν τέλει καθόλου άχρηστο.
Γλυκιά μου Λορελάη, σε συμπαθώ πολύ, για να φατναστώ ότι πας να εφαρμόσεις το δόγμα "για το λαό χωρίς το λαό" ή για τα παιδιά χωρίς τα παιδιά...
να ένας συνομιλητής που δεν πιστεύει στην απόλυτη αλήθεια, μαρίκα. Μόνο οι θεολόγοι τη δέχονται και οι αθώοι. Ελπίζω να είσαι στους δεύτερους. Γενικώς όμως δες δυο προϋποθέσεις του διαλόγου που δεν τήρησα εγώ εδώ:
α) Το θέμα πρέπει να είναι σαφές και συγκεκριμένο.
β) Να μη συνεχίζεις ένα διάλογο όταν ο ένας μιλά με επιχειρήματα και ο άλλος με ιδεολογήματα. Γι' αυτό όσοι θέλουν διάλογο για τα αρχαία ας δουν στο o-mikron.blogspot.com.
Λορελάη, φαντάζεσαι ότι τα παιδιά καθορίζουν τις απόψεις μου; Αν είναι δυνατόν... Απλώς. Εγώ ποτέ δεν υποστήριξα την κατάργηση των αρχαίων. Για την αναβάθμιση μαχόμουν και μάχομαι. Τελεία και παύλα.
Καλησπέρα μαρία.
Θερσίτη, επιτέλους συνεννοηθήκαμε!
Μαρία, επειδή κι εγώ όχι μόνο σε συμπαθώ, αλλά και σ' εκτιμώ ειλικρινέστατα, πιστεύω πως μπορείς να καταλάβεις ότι η δημοκρατία δεν είναι ο μοναδικός κανόνας -ή τρόπος- για τις ανθρώπινες σχέσεις, υπάρχει και πλήθος άλλων, το ίδιο ή και περισσότερο ισχυρών,
ακόμη ότι η ισοτιμία κερδίζεται, δεν χαρίζεται (ως προς αυτό δεν εννοώ εσένα, αλλά τους συνομηλίκους σου)
και ότι είναι πολύ πιο σοφό να εμπιστεύεσαι εκείνον που διαφωνεί καλοπροαίρετα μαζί σου, από εκείνον που συμφωνεί σε όλα.
Λορελάη μου συμφωνώ, απλώς ήθελα να τονίσω πως η άποψη των παιδιών πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη.
Συν-ζήτηση, άλλωστε.
Ανάρτηση Σχολίου