Επειδή πολλοί φίλοι αγωνιούν για τη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας και επομένως και του ελληνικού πολιτισμού και έθνους, αλλά ζώντας μακριά ή έξω από τα σχολεία, θα εξηγήσω και θα δείξω τι διακυβεύεται σήμερα στο ζήτημα της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και ευρύτερα στο ελληνικό σχολείο.
Σήμερα λοιπόν αυτό που διακυβεύεται -παίζεται σε μια ζαριά, για τους νεότερους- δεν είναι η συνέχεια της ελληνικής γλώσσας, γιατί αυτή είναι μια πεθαμένη, τελειωμένη, ξεπερασμένη ιστορία. Το διακύβευμα είναι αν οι Έλληνες θα εξακολουθούν να μιλούν και να προσπαθούν να μάθουν και να γράφουν ελληνικά. Γιατί οι Έλληνες κάτω των τριάντα ετών δεν ξέρουν πλέον να εκφράζονται γραπτά. Αν αμφιβάλλετε, βρείτε έναν πανεπιστημιακό δάσκαλο και ρωτήστε τον. Εγώ μπορώ να σας μεταφέρω την αδυναμία έκφρασης της συντριπτικής πλειονότητας των φοιτητών της Φιλοσοφικής Αθηνών. Για να έχετε όμως και μια οπτική επαφή του προβλήματος, δείτε ένα μαθητικό δοκίμιο. Αυτή είναι η μέση κατάσταση. Το πρόβλημα είναι πολύ θεμελιωδέστερο. Μην είστε αφελείς μήτε ρομαντικοί.
ΥΓ. Πολύ φοβάμαι πως στο μέλλον θα αναφέρουμε κανένα γλωσσικό μαργαριτάρι και θα γελάνε σε βάρος μας, γιατί δε θα καταλαβαίνει κανείς το μαργαριτάρι.
Πριν από 13 ώρες
8 σχόλια:
Μα μήπως το γλωσσικό επίπεδο δεν είναι καθρέφτης του επιπέδου της σκέψης; Και, άραγε, πόσο μπορούμε να βελτιώσουμε τις γλωσσικές επιδόσεις των νέων, αν δεν αναδιαρθρωθεί εκ βάθρων η Εκπαίδευση; Φιλαναγνωσία, κριτική σκέψη, έρευνα, διάλογος...Πού είναι όλα αυτά; Όσο λείπουν ποια γλώσσα χρειάζεται, για να τα ντύσει;
Συγγνώμη, Θερσίτη, αλλά δε σε πιστεύω. Αυτό το πράμα, γιατί πράμα είναι δεν είναι κείμενο, είναι ο μέσος όρος; Και πού; Στο Γυμνάσιο ή στο Λύκειο;
Να συμφωνήσω με το Διονύση Μάνεση
Εδώ λείπουν άλλα κι άλλα.....
Εχθές είχαμε εκλογές και η αποχή στα ύψη. Αν είχα πεισθεί πως οι νέοι μας απείχαν ΄διαμαρτυρόμενοι, αηδιασμένοι θα ήμουν ευτυχής
θερσίτη, κείμενα σαν κι αυτό, που για μας είναι καθημερινή ρουτίνα, δείχνουν πως όλο το οικοδόμημα της γλωσσικής διδασκαλίας από την πρώτη δημοτικού είναι αποσαρθρωμένο και δεν παίρνει μερεμέτια. Το ζήτημα είναι πώς μπορώ να βοηθήσω ένα τέτοιο παιδί, στην πρώτη γυμνασίου, στην καλύτερη περίπτωση, που δεν κατέχει ούτε στοιχειωδώς τη γλώσσα. Είναι το στοίχημα της ζωής μου αυτό και δεν είμαι υπερήφανη από τα ποσοστά κέρδους.
Δηλαδή Θερσίτη θέλεις να μας πείσεις ότι αυτό το "γραπτό" είναι αποτέλεσμα της διδασκαλίας της αρχαίας στο σχολείο, και όχι της αδιαφορίας των δασκάλων και της όλης απαράδεκτης κατάστασης στα σχολεία;;;!!!!!!
εμείς που διδαχτήκαμε αρχαία (και πιο "σκληρά" νομίζω απ' ότι σήμερα), γιατί δεν γράφαμε έτσι;
Μήπως η απελπισία σε οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα και υποχωρήσεις;
Ξανασκέψου αυτά που λέει η Γυριστρούλα στην προηγούμενη ανάρτηση. Πού έχει λάθος;
Κανείς εδώ δεν υποστηρίζει την τυπική, στείρα διδασκαλία αρχαιοελληνικής γραμματικής και συντακτικού, αλλά τη διδασκαλία της γλώσσας με τρόπο που να μην χαθεί η ζωντάνια και ο πλούτος της. Φαντασία και κέφι χρειάζεται αυτό και όχι αφορισμούς και αποκλεισμούς. (κάτι που ισχύει φυσικά για όλα τα διδακτικά αντικείμενα και όχι μόνο για την γλώσσα)
Εσύ είσαι που συχνά πυκνά δείχνεις τις ρίζες του κακού και μάχεσαι χωρίς συμβιβασμούς. Γιατί τώρα έχεις παρασυρθεί σε ευκολίες;
Λορελάη,
η πιθανότερη εξήγηση για τη ποιότητα αυτού του γραπτού δεν πιστεύω πως είναι τα αρχαία ελληνικά. Μάλλον ο συγκεκριμένος μαθητής δεν ξανακοίταξε το γραπτό του. Το βλέπω συχνά στην τάξη μου στην αρχή της χρονιάς. Τα παιδιά δεν ελέγχουν το γραπτό τους πριν το παραδώσουν με αποτέλεσμα να γράφουν απίστευτες ασυναρτησίες. Αν επιμείνεις στον αυτοέλεγχο πολύ γρήγορα θα δεις αποτελέσματα. Το κακό είναι πως τα παιδιά, τουλάχιστον στο Δημοτικό, θεωρούν τον αυτοέλεγχο αγγαρεία.
Και μη νομίζεις ότι εμείς ή οι παλιότεροι δε γράφανε έτσι. Αφού ούτε αυτοί ούτε εμείς είχαμε διδαχτεί συστηματικά να γράφουμε πώς το καταφέραμε; Μόνο από τα αρχαία; Εγώ δεν ξέρω και δε θέλω να μάθω. Γιατί δε γράφω έτσι;
Mιας που οι μνήμες μου απ'το σχολείο είναι ακόμη πολύ φρέσκες, να πω ότι συμφωνώ με το Θερσίτη. Έτσι όπως καταλαβαίνω εγώ το πρόβλημα η γλωσσική φτώχεια που χαρακτηρίζει σήμερα τα παιδιά οφείλεται στο ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι -πραγματικά το πιστεύω αυτό- διαμορφωμένο στην τύχη, έρμαιο στις πολιτικές αλλαγές και πάντοτε πολύ μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών. Μέρος αυτής της κατάστασης είναι και η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών σε παιδιά που βάζουν ι,η,υ,οι,ει στην τύχη σε κάθε λέξη. Η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών σαφώς και δεν αποτελεί την αιτία του προβλήματος, αλλά το οξύνει σε μεγάλο βαθμό, κυρίως, απ'ό,τι βλέπω, δημιουργώντας ένα κουραστικό σχολικό περιβάλλον και κάνοντας άπιαστο το όνειρο του συμβαδίσματος με τη διδασκαλία (όταν αυτή γίνεται), κάτι που κάνει τους νέους να αντιμετωπίζουν το σχολείο σαν μπόρα: περιμένουν απλώς να περάσει... Το ελληνικό σχολείο είναι παράλογο και ένα σημάδι αυτού του παραλογισμού είναι η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών στο γυμνάσιο.
Διονύση, αυτονόητη η απάντηση στο ερώτημά σου.
Οδυσσέα, είναι από εξετάσεις Ιουνίου στη Β΄ Λυκείου.
Μέριλ, η αποχή είναι αποτυχία όλων μας και ημών των εκπαιδευτικών εννοώ.
Γυριστρούλα, θαρρείς πως θα το βοηθήσεις μαθαίνοντάς του το βήθι, βήτω, βήτε, βάντων, όταν δεν ξέρει ότι γράφουμε "καταλαβαίνεις" και όχι "καταλαβένης";
Λορελάη, ναι. Προσωπικά δεν είμαι απελπισμένος. Εξοργισμένος είμαι με την αθλιότητα της εκπαίδευσης, δημόσιας και ιδιωτικής,και θα την πολεμήσω και θα νικήσω στο σχολείο μου. Στα άλλα όμως ίστημι ίστης ίστησι.
Οδυσσέα, σαφώς δεν είναι μόνο τα αρχαία η αιτία. Είναι το γενικό ξεχαρβάλωμα. Αλλά εδώ μιλάμε για τις 2 επί 33 επί 3= 200 ώρες που κλέψανε από τη διδασκαλία της μητρικής και τις πετάξανε στη διδασκαλία της κινεζικής, συγνώμη της αρχαίας ελληνικής῎
Η Aurora δίνει τη θέση εκ των έσω της κατάστασης. Και δεν πιστεύω ότι κι εκείνη μισεί την αρχαία ελληνική.
Τελικώς, βγείτε έξω, σταματήστε έναν έφηβο και ρωτήστε τον τι κέρδισε από τις 200 ώρες που χαράμισε στην αρχαία από το πρωτότυπο στο γυμνάσιο.
Ανάρτηση Σχολίου